تبلیغات
ترویج مهدویت و ضد صهیونیسم - عزاداری بر ائمه، از مظاهر کفر شیعه
وهابیون هر گونه اقامه عزا و گریه و نوحه برای اولیا الهی و حتی اهل البیت را از مظاهر شرک و بدعت خوانده و حرام می‌دانند.

بسم الله الرحمن الرحیم

توهم ایشان این است که برگزاری مجالس عزاداری کاری است که در گذشته و در زمان صحابه یا مسلمین صدر اسلام، نبوده و امروزه توسط برخی از مسلمانان ابداع شده است .

به دنبال این عقیده فاسد، ایشان حتی اقامه عزای امام حسین (ع) در روز عاشورا را بدعت دانسته و نه تنها آن روز را به احترام سبط رسول الله (ص)، عزاداری نمی کنند بلکه صراحتا آن روز را روز عید و جشن و شادی معرفی کرده و دیگران را نیز به این کار فرا می خوانند، همان بدعتی که بنی امیه پس از شهادت آن حضرت در روز عاشورا، پایه گذاری کردند و اینک فرزندان همان نسل آن را  ادامه می دهند :

« اللهم ان هذا یوم تبرکت به بنوا امیه و ابن آکلة الکباد اللعین بن اللعین ....»

اگر چه وهابیت خود را شاخه ای از اهل سنت و پیرو مذهب احمد بن حنبل معرفی می کنند؛ لکن لازم است تا ما با دیدگاه اهل سنت در مورد عزاداری ابا عبد الله و برپایی مجالس عزا و ماتم در روز عاشورا آشنا شویم تا به تضاد اعتقادات اهل سنت با وهابیت پی ببریم.

ابن کثیر در البدایه و النهایه می نویسد :

در زمان ناصر (حاکم حلب) در خواست شد که در روز عاشورا مصائب کربلا برای مردم بازگو گردد. سبط ابن جوزی بر فراز منبر قرار گرفت و به مدت طولانی سکوت کرد، سپس عمامه خود را از سر برداشت و به شدت گریست

آن گاه با گریه این اشعار را خواند:
ویل لمن شفعاؤه خصماء والصور فی نشر الخلائق ینفخ
لا بد ان ترد القیامه فاطم و قمیصها بدم الحسین ملطخ

ترجمه اشعار:
وای بر کسانی که شفیعان آن ها در صحرای محشر و در روز قیامت آن گاه که در صور دمیده می شود، با آنان دشمن شوند
ناگزیر روز قیامت فاطمه(س) با پیراهنی که آغشته به خون فرزندش حسین (ع) است وارد صحرای محشر خواهد شد .

سپس از منبر پایین آمد و با گریه به طرف محل سکونت خویش رفت ...(1)

روش معمول میان خواص و عوام اهل سنت، اقامه عزا و ماتم براى مردگان بوده، چنانكه ذهبى درباره فوت جوینى (متوفاى 478 ه خ.) مى‏نویسد:

 « غلقت الأسواق ورثی بقصائد وكان له نحو من أربع مأة تلمیذ، اقاموا حولًا و وضعت المنادیل عن الرووس عاماً بحیث ما اجترأ أحد على ستر رأسه وكانت الطلبة یطوفون فی‏البلد نائحین علیه مبالغین فی الصیاح والجزع. » (2)

« بازارها تعطیل شد و مرثیه‏هایى درباره او خوانده شد. او چهارصد شاگرد داشت كه اینان یك سال عزادارى كردند و عمامه‏ها را از سر- به عنوان احترام- تا یك سال برداشتند. این شاگردها در سطح شهر به حالت دسته جات به حركت در آمدند و نوحه سرایى مى‏كردند و با صداى بلند به عزادارى مى‏پرداختند.»

و درباره تشییع جنازه عبدالمؤمن (متوفاى 346 ه) مى‏نویسد:

 « فغشینا اصوات طبول، مثل ما یكون من العساكر حتى ظنَّ جمعنا أنّ جیشاً قد قدم». (3)

 « صداى زدن طبل ها هر صدایى را تحت الشعاع قرار داده بود، البته همانند آنچه كه در ارتش انجام مى‏گیرد- مارش عزا- سر و صدا آنچنان بود كه ما گمان كردیم لشگرى یورش برده است. »

و در مورد مرگ ابن جوزى (ت 597 ه خ.) مى‏نویسد:

« و باتُوا عند قبره طول شهر رمضان یختمون الختمات بالشمع والقنادیل ... و اصبحنا یوم ‏السبت عملنا العزاء و تكلمت فیه و حَضَر خلق عظیم و عملت فیه المراثی». (4)

« در كنار قبر او تمامى ماه رمضان را ماندند و چندین قرآن ختم كردند و به همراه خود شمع و قندیل* آورده بودند چون شنبه صبح شد مراسم عزادارى به پا داشتیم و سخنرانان، سخن گفتند و جمع زیادى شركت كردند و مرثیه خوانى انجام شد. »

لازم به ذکر است که وهابیان با در پیش گرفتن سیاست جدا سازی شیعیان از اهل سنت، به تدریج به مقابله با تک تک مذاهب شیعی و سنی خواهند پرداخت. اندیشمندان اهل سنت با وهابیت همراه نیستند، بلکه در مقابل آنان قرار دارند وحتی به تکفیر بنیان گذاران این فرقه دست زده اند.

پی نوشت:
*قندیل: نشانه ای بر سرقبر

منابع:
1.البدایه و النهایه، ج 13، ص 207 .
2. سیر اعلام النبلاء، ج 8، ص 468.
3. سیر اعلام النبلاء، ج 15، ص 481.
4. سیر اعلام النبلاء، ج 18، ص 379.

منبع:جنبش مصاف


برچسب ها: عزاداری بر ائمه، از مظاهر کفر شیعه،  

تاریخ : یکشنبه 17 خرداد 1394 | 10:23 ب.ظ | نویسنده : سرباز اسلام | نظرات شما
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • پاتوق مقالات شما